என்னுடைய நூல்கள் வாங்க விவரங்களுக்கு பதிப்பாளரை 9600123146 எண்ணிலோ, blackholemedia@gmail.com மின்னஞ்சலிலோ தொடர்பு கொள்ளுங்கள்....

Thursday, December 14, 2017

இருவேறு உலகம் – 61

                           
தயின் கார் நெருங்கிய போது க்ரிஷ் ஜன்னலோரம் தெரிந்தான். அவன் இருட்டில் நின்றிருந்த மர்ம மனிதனைக் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் அண்ணனுடன் ஏதோ சுவாரசியமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தான். மர்ம மனிதன் தன் முழு சக்தியையும் திரட்டி க்ரிஷ் மீது செலுத்தினான். பொதுவாக மர்ம மனிதனின் இது போன்ற சக்திப் பிரயோகங்களில் எதிராளிகள் செயலற்றுப் போய் விடுவது வழக்கம். அவர்கள் இரும்புச்சங்கிலியால் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டவர்கள் போல் உணர்வார்கள். அசையவோ பேசவோ முடியாது. மர்ம மனிதனாகத் தீர்மானித்து அவர்களை விடுவிக்கும் வரை அவர்கள் அப்படியே தான் இருக்க வேண்டி வரும். ஆனால் முதல் விதிவிலக்காக க்ரிஷ் இருந்தான். அவன் அண்ணனைப் பார்த்துக் கொண்டே பேசியது சிறிய அளவிலும் தடைப்படவில்லை. மர்ம மனிதன் அனுப்பிய சக்திகள் க்ரிஷை அடையவே இல்லை. உதயின் கார் சிறிது நேரத்தில் மர்ம மனிதனின் கண்பார்வையிலிருந்து மறைந்தது.

இப்படி ஆகலாம் என்று மனதின் ஒரு மூலையில் முன்பே உள்ளுணர்வு சொல்லி இருந்த போதும் அவனுக்கு அதை முழுமையாக நம்பிவிட முடிந்திருக்கவில்லை.  மாஸ்டரைப் போல் மாஸ்டரை விட ஒருபடி மேலே சக்திகள் சேர்த்து வைத்திருந்த தானும் தோற்றுப் போனது அவனுக்குப் பெரும் அவமானமாக இருந்தது. எத்தனையோ பெருந்தலைகளுடன் மோதி ஜெயித்தவன், மாஸ்டரிடமே அவ்வப்போது கண்ணாமூச்சி விளையாட முடிந்தவன் ஒரு பொடியனிடம் தோற்று நிற்பது சகிக்கக் கூடியதாக இல்லை. உள்ளுக்குள் எழுந்த கோபம் விஸ்வரூபம் எடுத்தது. இனி அவன் ஓயப்போவதில்லை. அந்தக் கோபமே இனி அவனது பெருந்தூண்டுதலாக இருக்கும். அந்தக் கோபம் அவனை மேலும் பலப்படுத்துவதாகவும், முயற்சி செய்ய வைப்பதாகவும் இருக்கும். மாஸ்டரும் க்ரிஷைப் படிக்க முடியாததை அவமானமாகவே நினைத்திருப்பார். அவர் என்ன செய்யப் போகிறார் என்பதும், மாஸ்டருடன் க்ரிஷ் என்ன பேசினான், அங்கு என்ன நடந்தது என்பதும் தெரிந்தால் தான் அடுத்து என்ன செய்வது என்பதை அவன் தீர்மானிக்க முடியும்….


தய்க்கு தம்பி ஒரு சூப்பர் மேனாகத் தெரிந்தான். அவன் ஒருவனிடம் போன் பேசி முடித்து வருவதற்குள் அவனை விட அதிகமாக க்ரிஷ் மாஸ்டரிடம் நெருங்கி விட்டது ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவன் அவரிடம் எதையோ கற்றுக் கொள்ளப் போவதாகவும், அதை அவர் அவனுக்குக் கற்றுத்தர சம்மதித்து விட்டதாகவும் தெரிந்த போது கண்கள் விரியத் தம்பியைப் பார்த்தான். அவரைப் பார்க்க அனுமதி கிடைத்ததும் சந்தித்ததும் கூடப் பெரும் பாக்கியமாக நினைப்பதாக மாணிக்கம் போன்றவர்களே சொல்கையில் இவன் சில நிமிடங்களிலேயே எப்படி இதைச் சாதித்தான் என்று பிரமிப்பாக இருந்தது. ஆனால் க்ரிஷின் முகபாவனையில் இருந்து எதையும் அவனால் யூகிக்க முடியவில்லை. இவன் நேர்மை, மனசாட்சி என்பதை எல்லாம் கொண்டாடாதவனாக இருந்திருந்தால் அரசியலில் அவர்களை எல்லாம் தூக்கிச் சாப்பிட்டிருப்பான்…. கல்லுளிமங்கன் காணாமல் போன போது நடந்த எதையும் வீட்டாரிடம் கூடச் சொல்லவில்லை. இப்போதும் ஒன்றுமே தெரியாதது போல் தான் முகத்தை வைத்திருக்கிறான்…. அந்த அழுத்தம் கூட உதய்க்கு நினைக்கப் பெருமையாக இருந்தது. மெலிதாகப் புன்னகைத்தான்.

க்ரிஷ் கேட்டான். “என்ன விஷயம்?”

”நீ அரசியலுக்கு வந்தா எப்படி இருக்கும்னு நினைச்சேன்…..”

“ஆமா அது ஒன்னு தான் பாக்கி”

“வாய்கிழிய அரசியல்வாதிகளைப் பத்திப் பேசறியே. அரசியல்ல இறங்கி தான் பாரேன். அப்ப தெரியும் ஒரு அரசியல்வாதிக்கு எத்தனை கட்டாயங்கள் இருக்குன்னு…”

“உதய் நான் ஒன்னு கேட்டா நேர்மையா பதில் சொல்லுவியா?அரசியல்வாதி தப்பு செய்யறதுல எத்தனை கட்டாயத்துல? எத்தனை பேராசையில….”

உதய் பதில் பேசவில்லை. இரண்டுக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய கோடு தான் இருக்கிறது. அதை எப்போது தாண்டுகிறோம் என்பதே தெரியாத அளவுக்கு மெல்லிய கோடு அது. தாண்டியபின் யாரும் திரும்பிப் பார்ப்பதில்லை…..


க்ரிஷ் போன பிறகு சுரேஷால் மாஸ்டரிடம் சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை. “க்ரிஷ் வசியக்கலை கத்துகிட்ட மாதிரி இருக்கு மாஸ்டர்…”

மாஸ்டர் புன்னகைத்தார். சுரேஷ் முகத்தில் பெரிய குழப்பம் தெரிந்தது. அவரை ஆகாய அளவு உயர்த்தி வைத்துப் பூஜிப்பவன் அவன். அவர் திடீரென்று கீழே இறங்கி வந்து விட்டது போல் அவன் உணர்ந்தது அவன் தவறல்ல. க்ரிஷைச் சந்திப்பதற்கு முன் அவனைச் சீடனாக அவர் ஏற்றுக் கொள்வார் என்று யாராவது சொல்லியிருந்தால் அவரே சொன்ன ஆளை ஏளனமாகத் தான் பார்த்திருப்பார். அவர் க்ரிஷைச் சீடனாக ஏற்றுக் கொண்டதற்கு மிக முக்கிய காரணம் அவனுடைய சமரசமில்லாத நேர்மை தான். அவன் எதிரியின் ஆளாய் இருந்தால் கூட அவனுடைய நேர்மையை அவரால் சந்தேகிக்க முடியவில்லை….

சுரேஷிடம் மென்மையான குரலில் சொன்னார். “பெற்ற ஞானமெல்லாம் ஒரு விதத்தில் கடன் தான் சுரேஷ். தகுதி வாய்ந்த சீடன் வந்து கேட்டால் தந்தே ஆக வேண்டிய கடன்……”  

“கேட்டவன் நம் குருவைக் கொன்ற எதிரியின் ஆளாக இருந்தால் கூடவா..?”

“ஆமாம்…. அவனுக்கு அந்தக் குற்றத்தில் பங்கில்லாத வரையில்…”

“உங்களிடமிருந்து கிடைத்த ஞானத்தை அவன் தவறாகப் பயன்படுத்திக்க வாய்ப்பு இருக்கில்லையா மாஸ்டர்”

“யாருமே ஞானத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்திக்க முடியாது சுரேஷ். தவறாகப் பயன்படுத்த முடிஞ்சா அது ஞானம் அல்ல. அது வெறும் அறிவு மட்டும் தான். அறிவை யாரும் நல்லதுக்கும் பயன்படுத்திக்கலாம் கெட்டதுக்கும் பயன்படுத்திக்கலாம்…. ஆனால் அறிவின் இந்தப் பிரச்னை ஞானத்துக்கு இல்லை…. ஞானம் நல்ல வழியை மட்டும் தான் காட்டும்….”

அவன் பேச்சிழந்து சிறிது நேரம் மௌனமாக நின்றான். ”ஆனாலும் இதுக்குப் பின்னால் எதோ சூழ்ச்சி இருக்கிற மாதிரி எனக்கு இப்பவும் தோணுது மாஸ்டர்…. நம்ம குருவைக் கொன்னவனோட ஆளாகவே மட்டும் பார்க்கறதால அப்படித் தோணுதான்னு தெரியலை. ஆனா தோணுது”

அவர் ஒன்றும் சொல்லாமல் புன்னகைத்தார். அவன் தொடர்ந்து சொன்னான். “நம்ம இயக்கத்துலயும் இதை எப்படி எடுத்துக்குவாங்கன்னு எனக்குத் தெரியல மாஸ்டர். எல்லாருமே க்ரிஷை எதிரி ஸ்தானத்துல வெச்சு தான் பார்க்கறாங்க. நீங்க வாரணாசி போயிருந்த போது இயக்கத்து ஆள்களைக் கூட்டி விஸ்வம் ஐயா குருவோட மரணத்தைச் சொன்ன போது எல்லாருமே கொதிச்சுப் போனதை நான் என் கண்ணால பார்த்தேன். எதிரியின் ஆளை நீங்க சிஷ்யனாய் ஏத்துகிட்டதை அவங்களால ஏத்துக்க முடியுமான்னு பயப்படறேன்…..”

தனிமனித சுதந்திரங்கள் தலைவருக்கு இருப்பதில்லை. இதனாலேயே தலைமைப் பொறுப்பு பல நேரங்களில் முள் கிரீடமாய் மாறிவிடுகிறது…. பிடிக்கிறதோ இல்லையோ தன்னைச் சார்ந்திருக்கும் மக்களை அனுசரிக்கும் அவசியமும், அவர்களின் சந்தேகங்களைத் தீர்த்து வைக்கிற பொறுப்பும் தலைவனுக்குக் கண்டிப்பாக இருக்கிறது…. பெருமூச்சு விட்ட மாஸ்டர் அமைதியாக சுரேஷிடம் சொன்னார். “விஸ்வத்து கிட்ட சொல்லி நம்ம இயக்கத்து ஆள்களை எல்லாம் சந்திக்க ஏற்பாடு செய்யச் சொல் சுரேஷ் நான் அவங்க கிட்டே பேச வேண்டியிருக்கு…..”

சுரேஷ் திகைத்தான். இதற்கு முந்தைய ஹரித்வார் கூட்டத்தில் எதிரி மீதும் க்ரிஷ் மீதும் வெறுப்பை உமிழ்ந்த உறுப்பினர்கள், க்ரிஷை சீடனாக ஏற்றுக் கொண்ட மாஸ்டரிடம் எப்படி நடந்து கொள்வார்கள் என்று பயந்தான்.

அதை மாஸ்டரால் படிக்க முடிந்தது. ஆனால் அவன் பயம் அவரைத் தொற்றிக் கொள்ளவில்லை. ஒருவேளை தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்து விலக நேர்ந்தால் சிறு மனச்சுளிப்பு கூட இல்லாமல் அவர் விலகத் தயாராக இருந்தார்….

அது சுரேஷுக்குப் புரிந்தே இருந்தது. ஒரு சந்திப்பிலேயே க்ரிஷ் மாஸ்டரை இப்படி ஒரு நிலைமைக்கு வரவழைத்து விட்டானே என்று மனதுக்குள் பொருமினான்.

(தொடரும்)
என்.கணேசன் 

Wednesday, December 13, 2017

முந்தைய சிந்தனைகள் - 26

நான் எழுதியதில் இருந்து சில சிந்தனை அட்டைகள் -











என்.கணேசன்

Monday, December 11, 2017

ஒரு ஷாமன் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவது எப்படி?


அமானுஷ்ய ஆன்மீகம் - 23 

நாற்பதாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முற்பட்ட ஷாமனிஸம் என்கிற ஆன்மிக முறை இப்போதும் உலக நாடுகளின் பல பகுதி மக்களின் கவனத்தைக் கவருவதற்கும், அதில் ஈடுபாட்டை ஏற்படுத்துவதற்கும் மிக முக்கிய காரணம் இருக்கிறது. ஒரு ஷாமனால் கடவுளுடனும், மற்ற சக்திகளுடனும் நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டு அறிய வேண்டியதை அறிய முடிகிறது என்பதே அந்தக் காரணம். தொடர்பு கொள்ள முடிந்த மற்ற சக்திகளில் தாவரம், விலங்குகள், ஆவிகள் என்று எல்லாமே சேர்கின்றன. அறிய முடிந்த விஷயங்களில் ஆரோக்கியம், ஞானம், வாழ்க்கைக்கு வேண்டிய மற்ற அனைத்து நன்மைகள் எல்லாம் சேர்கின்றன. இப்படி மனிதனின் தினசரி வாழ்க்கைக்கும், அவனுக்கு வேண்டிய சுபிட்சத்துக்கும் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று வழிநடத்துவதால் ஷாமனிஸத்தில் ஒருவித நெருக்கத்தை நவீன மனிதனும் உணர முடிகிறது என்கிறார்கள் ஷாமனிஸ ஆராய்ச்சியாளர்கள்.

ஆனால் இதை எல்லாம் அறிந்து சொல்கிற ஷாமன் அந்த சமூகத்தில் எப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார் அல்லது அடையாளம் காணப்படுகிறார் என்பது சுவாரசியமான விஷயம். ஷாமனிஸம் உலகத்தின் பல பகுதிகளில் சிற்சில வித்தியாசங்களுடன் பின்பற்றப்படுவதால் ஷாமனாக ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதும், அங்கீகரிக்கப்படுவதும் கூட அதே போல் சில வித்தியாசங்களுடன் பொதுவானதாகவே இருக்கிறது.

ஷாமனாக ஒருவர் உருவாக்கப்படுவதில்லை, பிறக்கும் போதே ஷாமன் அதற்கேற்ற தகுதிகளுடன் வித்தியாசமாகவே பிறக்கிறார் என்று பல பகுதிகளில் பின்பற்றப்படும் ஷாமனிஸமும் நம்புகின்றது. சில சமயங்களில் ஒரு விரலோ, ஒரு பல்லோ, ஒரு எலும்போ கூடுதலாக அந்த நபரிடம் இருக்கலாம். அல்லது வேறு ஏதாவது பிரத்தியேக அம்சம் பார்ப்பவர் கண்களுக்கு வித்தியாசமாகத் தெரிந்து கொள்ளும்படி அந்த நபர் இருக்கக்கூடும் என்று நம்புகிறார்கள். சில நேரங்களில் ஏதாவது ஊனம் இருந்து, கூடவே அதீதமான நுட்பமான உயர் உணர்வுநிலை இருக்கும் பட்சத்தில் அதுவும் ஷாமனுக்கான அறிகுறியாகவே எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது.

ஆசைப்படுவதால் யாரும் ஷாமனாகி விட முடியாது என்றும் மேலான சக்திகள் தாங்கள் மனிதர்களிடம் தெரிவிக்க விரும்பும் செய்திகளைச் சரியாக அறிய முடிந்த நுண்ணறிவு படைத்த ஒருவரைத் தாங்களே தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கின்றன என்றும் ஷாமனிஸம் நம்புகிறது.

அப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர், தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்று அறிவது பெரும்பாலும் பிள்ளைப் பிராயம் முடிந்து இளமை அரும்பும் காலகட்டத்தில் தான். தத்ரூபமாக திவ்ய தரிசனமாய் ஏதாவது விசேஷக் காட்சிகள் தெரிதல், அடிக்கடி மயக்கமாதல், கடுமையாக உணர்ச்சிவசப்படுதல் முதலான அனுபவங்கள் தொடர்ந்து பல வாரங்கள் அவர்களுக்கு இருக்குமாம். பின் இறுதியாக ஒருநாள் அவர்கள் கனவில் மேலான சக்தி அல்லது ஆவி தோன்றி அவர்கள் அந்த நபர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பதைத் தெரிவிக்குமாம். அந்த நபருக்குள் அவரே அறியாமல் மறைந்திருக்கும் சக்திகளையும், அந்த நபரிடமிருந்து தாங்கள் எதிர்பார்ப்பது என்னவெல்லாம் என்பதையும் தெரிவிக்குமாம்.

அப்படி ஷாமனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் எல்லாரும் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலையில் இருப்பார்கள் என்று சொல்லி விட முடியாது. சிலர் பொதுவான இயல்பான வாழ்க்கை வாழ விரும்புவதும் உண்டு. ஆனால் அவர்கள் ஷாமனாவதற்கு மறுப்பு தெரிவிக்க முடியாது. அவர்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலைக்கு வரும் வரை அவர்களை அந்த மேலான சக்தி அல்லது ஆவி ஏதாவது வகையில் வாட்டிக் கொண்டிருக்குமாம். மறுத்து விட்ட பின் அவர்கள் சரியாக உறங்குவதோ, நிம்மதியாக இருப்பதோ முடியாத காரியம் என்கிறார்கள். ஒருவழியாக அவர்கள் மானசீகமாக சம்மதம் தெரிவித்தபின் தான் அவர்கள் நிம்மதியாக இருக்க அந்த சக்தி அல்லது ஆவி அனுமதிக்குமாம். அதன் பின் ஷாமனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள் அல்லது ஏழு நாட்கள் அல்லது ஒன்பது நாட்கள் மிக ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருப்பார்கள். அதை ஷாமனின் நோய்க்காலம் என்கிறார்கள். சில அபூர்வ சந்தர்ப்பங்களில் அந்த உறக்க காலம் சில வாரங்கள் வரை தொடர்ந்து நீடிக்குமாம். அந்த நேரங்களில் வெளியுலக சத்தங்கள், நிகழ்வுகள் எதுவும் அந்த ஷாமனைப் பாதிப்பதில்லை.


அந்த நீண்ட தூக்க சமயத்தில் தான் மேலான சக்திகள் ஷாமனின் சூட்சும சரீரத்தை தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குக் கொண்டு வந்து ஷாமனை அமானுஷ்ய சக்திகளுக்குத் தயார்ப்படுத்தும் என்கிறார்கள். அந்த சக்திகள் மேலும் பல சக்திகளை அந்த ஷாமனுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதுடன் சில ரகசியங்களையும் வெளிப்படுத்தும் என்கிறார்கள். சக்திகளின் பாதையில் சூட்சும நிலையில் அது நீண்ட யாத்திரையாகவும், பல புதிய பரிமாணங்களின் படிப்பினையாகவும் அந்தப் புதிய ஷாமனுக்கு அந்தக் காலம் இருக்கும் என்கிறார்கள். அந்த ஷாமனின் நோய்க்காலத்தில் வெளியுலகப் பார்வைக்கு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கும் அந்த ஷாமன் தேர்வாளர் சில சமயங்களில் அர்த்தமில்லாமல் பிதற்றிக் கொண்டிருப்பாராம். சில சமயங்களில் மயக்க நிலையிலேயே எழுந்து அங்குமிங்கும் ஓடுவதும் உண்டாம். அதன் பின் மீண்டும் பிணம் போல அசைவில்லாமல் படுத்துக் கிடப்பாராம்.  

சைபீரியா போன்ற பகுதிகளில் ஷாமனின் பிள்ளைகளில் ஒருவர் ஷாமனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். தன் தந்தையிடமிருந்து ஷாமனிஸ யாத்திரைக் கதைகள் கேட்டு, தந்தையின் ஷாமனிஸ செயல்பாடுகளை அருகிலிருந்து பார்த்து குழந்தைப்பருவத்திலிருந்தே தயாராவது இயல்பாக அப்பகுதிகளில் கருதப்படுகிறது. ஆனால் ஒரு ஷாமனின் எல்லாக் குழந்தைகளும் ஷாமனாக மாறிவிடுவதில்லை. மாறிவிடவும் முடியாது. அதற்கென்று பிரத்தியேக குணங்கள் ஒரு குழந்தைக்காவது தரப்பட்டிருக்கும் என்றும் அந்தக் குழந்தை ஷாமனாக உருவாகும் என்று நம்புகிறார்கள்

ஆனால் அப்படி உருவாகும் ஷாமன் கூட தந்தையிடமிருந்து அனைத்தும் கற்றுக் கொள்ள முடியாது. உண்மையான ஷாமனிஸ சூட்சுமங்களையும், ரகசியங்களையும் மேலுலக சக்திகள், ஆவிகளிடமிருந்தே அந்த ஷாமனும் பெற்றாக வேண்டும். அதனால் உண்மையான கற்றல் என்கிற நிகழ்வு அந்த ஷாமனின் நோய்க்காலத்தில் சூட்சும உலகிலேயே நடைபெறுகிறது. எல்லாம் கற்ற பின் தன் நோயைக் குணமாக்கிக் கொண்டு தெளிவாகிய பின்னரே ஒரு ஷாமன் புது வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கிறார்.

அமெரிக்கப் பழங்குடி இன ஷாமனிஸ மக்கள் ஷாமனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் விதம் சற்று வித்தியாசமானது. ஒரு குறிப்பிட்ட வயது வந்த பின் தங்கள் பிள்ளைகளை அவர்கள் காட்டுக்கு அனுப்பி விடுவார்கள். காட்டில் தங்களை தற்காத்துக் கொண்டு பட்டினி கிடந்தும், மேலுலக சக்திகளிடம் பிரார்த்தனை செய்தும் அவர்கள் வாழ வேண்டும். அவர்களில் ஓரிருவருக்கு மட்டுமே மேலுலக சக்திகள், ஆவிகள் உயர்ந்த ஞானத்தின் திவ்ய தரிசனம் ஏதாவது ஒன்றைக் காட்டும். மற்றவர்கள் சாதாரணமாகத் திரும்பி வரும் போது அந்த ஓரிரு பிள்ளைகள் மட்டும் ஞானத்தின் திவ்ய தரிசனம் பெற்றவர்களாகத் திரும்பி வருவார்கள். அவர்கள் அங்குள்ள ஷாமனிடம் தங்கள் அனுபவத்தைச் சொல்ல அதைக் கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்ட அந்த ஷாமன் மேலும் சில கேள்விகள் கேட்டு கிடைக்கும் பதில்களை வைத்து அந்தப் பிள்ளைகள் உண்மையில் ஷாமனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார்களா இல்லையா என்று தீர்மானிப்பார்.

அந்தப் பிள்ளைகள் ஷாமனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தால் அவர்கள் அந்த ஷாமனிடம் மேலும் சில பாடங்கள் பெறுவார்கள். ஆனால் அப்போதும் அவர்கள் ஷாமனாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதில்லை. அவர்கள் காத்திருக்க வேண்டும். அவர்கள் கனவில் மேல் உலக சக்திகள் பேசி நேரடியாகச் சிலவற்றைச் சொல்லி, அந்தப்பிள்ளைகளும் ஷாமனாக சம்மதித்து ஒரு நீண்ட உறக்க மயக்க நிலையில் கிடந்து, முறையான பாடங்களையும் உண்மைகளையும் சூட்சும உலகில் பெற்ற பின்னரே ஷாமனாக மாற முடியும்.

மேலுலக அழைப்பு வந்த பின்னும் ஷாமனாக ஒருவர் சம்மதிக்கா விட்டால் என்ன ஆகும் என்று ஆராய்ச்சியாளர் ஒருவர் ஒரு ஷாமனிடம் கேட்ட போது மரணம் தான் நிகழும்என்று அந்த ஷாமன் சொல்லியிருக்கிறார். “நானே ஷாமனாக இருந்திராவிட்டால் என்றோ இறந்திருப்பேன்.”
                                                             
இப்படி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஷாமன் பின் சந்திக்கும் நிலைகள் என்ன? அந்த அமானுஷ்ய ஆன்மிக சுவாரசியங்களை அடுத்த வாரம் பார்ப்போம்.

(அமானுஷ்யம் தொடரும்)

என்.கணேசன்

நன்றி: தினத்தந்தி 11.8.2017

Thursday, December 7, 2017

இருவேறு உலகம் – 60


ன்னை தர்மசங்கடத்தில் ஆழ்த்தும் க்ரிஷை மாஸ்டர் கூர்ந்து பார்த்தபடி கேட்டார். “இப்படி என்னைக் கேட்க உன் நண்பன் சொல்லி அனுப்பிச்சானா?”

அவர் பார்வையின் கூர்மையில் இருந்து விடுபட அவன் முயலவில்லை. நேராகவே அவர் பார்வையைச் சந்தித்தபடியே அவன் சொன்னான். “யாரும் எதையும் எனக்கு சொல்லி அனுப்பல. நான் இங்கே வந்து உங்களைப் பார்க்கற வரைக்கும் இப்படிக் கேட்கணும்னு நானே நினைச்சிருக்கல. உங்களைப் பார்த்தவுடன கேட்கணும்னு தோணுச்சு. கேட்டுட்டேன். அவ்வளவு தான்….”

அவரால் அவன் மனதை யோக சக்தி மூலம் அறிய முடியவில்லையே தவிர அவரது சாதாரண புரிதல்கள் தடைப்பட்டு விடவில்லை. அவனைப் போன்ற நல்லவனால் கூசாமல், கண்ணிமைக்காமல் பொய் பேச முடியாது….. அவன் பொய் சொல்லவில்லை என்பது தெரிந்தது.

ஆனாலும் அவர் முகத்தில் கடுமையை வரவழைத்துக் கொண்டு கேட்டார். “நான் ஏன் உனக்கு எதையும் சொல்லித் தரணும்?”

“உங்க குரு உங்களுக்கு எதுக்காகச் சொல்லிக் கொடுத்தாரோ, அதே காரணத்துக்காகத் தான்” அவன் புன்னகையோடு சொன்னான். “வாங்கினதைத் திருப்பிக் கொடுக்கறதும், கத்துகிட்டதை மத்தவங்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கறதும் தானே நியாயம். அப்ப தானே கடன் தீரும்”

மாஸ்டரால் புன்னகையைத் தவிர்க்க முடியவில்லை. இவன் மட்டும் எதிரியின் ஆளாக இருந்திரா விட்டால் இன்னேரம் இவனைக் கட்டி அணைத்துக் கொண்டாடி இருப்பார்…..

இருவரும் பேசுவதைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த சுரேஷ் திகைப்புடன் பார்த்தான். அவனுக்குத் தெரிந்து யாரும் மாஸ்டரிடம் இப்படி சரிசமமாய் இந்த வகையில் பேசியதில்லை. யாருக்கும் பேச தைரியம் வந்ததில்லை. இன்னும் க்ரிஷ் மண்டி போட்ட நிலையிலேயே இருந்தாலும், அவன் கைகள் மாஸ்டர் கால்களைப் பிடித்தபடியே இருந்தாலும் பேச்சில் பணிவு இல்லாமல் இருக்கிறதே என்று சுரேஷ் நினைத்தான். மாஸ்டர் கோபப்படுவதற்குப் பதிலாகப் புன்னகைத்தது அவனுக்குத் திகைப்பாய் இருந்தது.

மாஸ்டருக்கு முதல் முதலாய் குருவைச் சந்தித்த நினைவு வந்தது. குருவிடம் அவர் மரியாதைக் குறைவாகவும் ஏளனமாகவும் பேசியிருக்கிறார். துறவிகளையே தவறாகப் பேசி இருக்கிறார். அந்த வார்த்தைகளை எல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் கட்டாயப்படுத்தி தன்னுடன் ரமணன் என்ற இளைஞனை குரு அழைத்துப் போகாமல் இருந்திருந்தால் இன்று மாஸ்டராக அவர் இருந்திருக்க முடியாது. வந்த சுவடே தெரியாமல் மறைந்து போகும் எத்தனையோ மனிதர்களில் ஒருவராக அவர் இருந்திருப்பார்….

”நான் நிறைய பேருக்குச் சொல்லிக் குடுத்து கடனை எப்பவோ தீர்த்துட்டேன்…..” என்று அவருடைய வாய் சொன்னாலும் அத்தனை பேரில் ஒருவன் கூட க்ரிஷ் உயரத்தை எட்டாதவன் என்பதை மனசாட்சி சத்தமாகவே அவரிடம் சொன்னது.

“அப்ப எனக்குச் சொல்லிக் குடுக்க மாட்டீங்களா?” அவன் அவரையே பார்த்து சின்ன வருத்தத்துடன் கேட்டான்.

அந்த முகவாட்டத்தைப் பார்க்க அவரால் முடியவில்லை. அவன் முகத்தைப் பார்த்து உறுதியாக மறுக்க அவருக்கு மனம் வரவில்லை. அவன் ஏன் என்று அடுத்ததாய் ஒரு கேள்வி கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வார்? உன் ‘நண்பன்’ தான் என் குருவைக் கொன்றவன் என்றா? அது சரியான பதிலாகுமா? கண்டிப்பாக அவருடைய குரு மரணமடைந்த விதம் பற்றி இவன் அறிந்திருக்க மாட்டான்…. அறிந்திருந்தால் ‘அவனை’  ‘நண்பன்’ என்று சொல்லித் திரியவும் மாட்டான். இவனைப் பொருத்த வரை அவன் நல்லவன். உயிரைக் காப்பாற்றியவன். வேறென்ன பொய் எல்லாம் சொல்லி வைத்திருக்கிறானோ அந்தப் பொய்களின் படியே உயர்ந்தவன். அவன் கைப்பாவையாக இவனை எடுத்துக் கொண்டதற்கு இவன் என்ன செய்வான். அன்னிய சக்தி தன் திட்டத்திற்குத் தூய்மையிலும் தூய்மையான, அறிவிலும் உச்சமான ஒருவனைத் தன் கைப்பாவையாகப் பயன்படுத்தப் போகிறது  என்று, என்றோ விதி தீர்மானித்த பின் வேறு விதமாய் செயல்படத்தான் இவனால் முடியுமா?

மாஸ்டர் குரல் மென்மையாகியது. “அப்படின்னா ஐஐடி படிப்பை விட்டுடப் போறியா?”

க்ரிஷ் சொன்னான். “அதை எல்லாம் விட மாட்டேன். சிஷ்யன்னா அந்தக் கால குருகுல முறைப்படியான சிஷ்யனா மாற என்னால முடியாது. நான் காலேஜுக்குப் போய் படிக்கற மாதிரி உங்க கிட்டயும் வந்து படிப்பேன். ஆனா ஒழுங்கா  ஆர்வமா உண்மையா படிப்பேன். ஒரு நல்ல மாணவனா இருப்பேன்….”

மாஸ்டர் அவனையே சில வினாடிகள் பார்த்தார். அவனைப் போன்ற ஒரு மாணவனை மறுத்தால் அது அவர் கற்ற மெய்ஞானத்திற்கு அவர் ஏற்படுத்துகிற களங்கமாக இருக்கும். விதி வலிது. அவனை அவரிடம் கொண்டு வந்து கொடுத்திருக்கிறது. முழுமையாக அவன் எதிரி கையிலேயே சிக்கிக் கொள்ளாமல் அவருக்கும் சிறிது கிடைத்திருக்கிறான். நல்லதை அவனிடம் தக்க வைக்க அவருக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது. இந்த விதத்தில் யோசிக்கையில் மனதின் குழப்பம் நீங்கியது.

அவனிடம் சொன்னார். “நீ படிக்க விரும்புகிற கலைக்கு நிறைய மனக்கட்டுப்பாடு வேணும்…. விளையாட்டு இல்லை…..”

‘அதெல்லாம் எனக்கு ஒரு விஷயமே இல்லை’ என்று நினைத்து சம்மதிக்கப் போகும் தருணத்தில் ஹரிணி நினைவுக்கு வந்தாள். முதல் முறையாக அவன் முகத்தில் ஒரு தயக்கம் தெரிந்தது. மெல்ல மாஸ்டரிடம் சொன்னான். “நான் ஒரு பொண்ணைக் காதலிக்கிறேன்…..”

உறுதியாகவும் தெளிவாகவும் பேசி வந்த க்ரிஷ் முதல் முறையாக தயக்கத்துடனும் வெட்கத்துடனும் சொன்ன விதம் மாஸ்டரைப் புன்னகைக்க வைத்தது. மென்மையாகச் சொன்னார். “காதல் முழு நேர உத்தியோகமாய் ஆகி விடாத வரைக்கும், பயிற்சி காலத்துல இடைஞ்சலாகவோ, கவனச்சிதறலுக்குக் காரணமாகவோ இல்லாத வரைக்கும் பிரச்னை இல்லை…. இந்தக் கலையில உச்சத்துக்குப் போன அந்தக்கால ரிஷிக்களே கல்யாணம் ஆகி மனைவி, குழந்தைகள்னு இருந்தவங்க தான்…..”

மனதில் திடீரென்று ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய பாரம் உடனே விலக க்ரிஷ் மாஸ்டரை நன்றியுடன் பார்த்தான். பின் மெல்லக் கேட்டான். “எப்ப இருந்து ஆரம்பிக்கலாம் மாஸ்டர்?’

மாஸ்டர் சொன்னார். “இந்த மாதிரி கலைகளைப் படிக்க ஆரம்பிக்கறதுக்கு உகந்த சில முகூர்த்த காலங்கள் இருக்கு. அதைப் பாத்து நான் பிறகு சொல்றேன். இதெல்லாம் படிக்க பிரம்ம முகூர்த்தம் அதாவது சூர்யோதயத்துக்கு முன்னாடி காலம் தான் நல்லது….. அவ்வளவு சீக்கிரம் தினமும் வர முடியுமா?”

”தினமும் காலைல நாலு மணிக்கு முன்னாடி வந்தா சரியாயிருக்குமா மாஸ்டர்….” க்ரிஷ் பேரார்வத்துடன் கேட்டான்.

அவர் கடன் தீர்த்ததாய்ச் சொன்ன எந்தச் சீடனுமே இது போன்ற அதிகாலை நேரத்தில் படிக்க வருவதற்கு இப்படிப்பட்ட ஆர்வத்துடன் கேட்டதில்லை…. அவர் தலையசைத்தார். அவன் வணங்கி விட்டு “நன்றி மாஸ்டர்” என்று ஆத்மார்த்தமாய் சொல்லியபடி எழுந்தான்.

இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுரேஷ் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீள முடியாமல் தவித்தான். இந்த க்ரிஷ் எவ்வளவு வேகமாய் முதல் சந்திப்பிலேயே மாஸ்டரைத் தன் வலைக்குள் சிக்க வைத்து விட்டான்…..

உதய் போன் பேசி விட்டு வேகமாக வந்தான். “மன்னிக்கணும் சுவாமி. ஒரு அரசியல் பிரச்னை….. சீக்கிரமா பேசிட்டு வர முடியலை…..”


ர்ம மனிதன் க்ரிஷ் வீட்டுக்குப் போகும் பாதையில் காத்திருந்து சலித்தான். இத்தனை நேரமாகியும் க்ரிஷ் மாஸ்டர் வீட்டில் இருப்பது அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. மாஸ்டர் க்ரிஷை எதிரியின் ஆளாகவே பார்த்து வந்ததுடன் அவன் மனதை தன் யோகசக்தியால் அறிய முடியாமலும் போன போது அவன் மீதிருந்த சந்தேகமும், வெறுப்பும் அதிகமாகும். அதுவே அவர்கள் சந்திப்பின் நீளத்தைக் குறைக்கும் என்பது தான் அவன் கணிப்பாக இருந்தது. ஆனால் காலம் நிதானமாக நீள ஆரம்பித்த போது விபரீதமாக மனம் எதையோ உணர்ந்தது. மாஸ்டரால் அறிய முடியாத க்ரிஷ் மனதை, கூடுதல் சக்தி படைத்த அவனால் அறிய முடிந்தால் எதிரி பற்றிய முழுவிவரத்தையும் உடனே அறிந்து கொள்ளலாம். அடுத்த நடவடிக்கை என்னவென்பதையும் உடனுக்குடன் முடிவு செய்யலாம். அது முடியா விட்டால் தான் பிரச்னை…. க்ரிஷ் வராமல் எதையும் தீர்மானிக்க முடியாது….

ஒருவேளை க்ரிஷை அழைத்துக் கொண்டு உதய் வேறெங்காவது போயிருப்பானோ என்ற சந்தேகம் மர்ம மனிதன் மனதில் எழ ஆரம்பித்த போது தூரத்தில் உதயின் கார் வருவது தெரிந்தது. நிம்மதி அடைந்த மர்ம மனிதன் தன் சகல சக்திகளையும் மானசீகமாய் குவித்து பைக்கில் சாய்ந்தபடி தயாராய் நின்றான்.

(தொடரும்)

என்.கணேசன்

Monday, December 4, 2017

மணல் கோட்டையும், மனிதக் கோட்டையும்!

மணலில் கட்டும் கோட்டைகளும், மனிதன் கட்டும் கோட்டைகளும் நீடித்து நிற்பதில்லை. அவை தரைமட்டமாவது உறுதி. ஆனால் இவற்றை எடுத்துக் கொள்ளும் விதத்தில் தான் ஒருவரது சந்தோஷமும், துக்கமும் நிர்ணயிக்கப் படுகின்றன. எப்படி என்பதை இங்கு காணொளியில் பாருங்களேன்.....




என்.கணேசன்

Thursday, November 30, 2017

இருவேறு உலகம் - 59


தீத சக்திகளைப் பொருத்த வரை வினாடிகள் கூட மிக முக்கியமானவை. ஓரிரு வினாடிகள் அசந்திருந்தால் கூட தங்கள் வழியில் குறுக்கிட்ட சில சக்திகளை அறிய ஒருவர் தவற விட்டு விட முடியும். அப்படித்தான் மாஸ்டர் தன் மீது ஆக்கிரமிப்பு ஏற்படுத்த இருந்த சக்தியைத் தவற விட்டிருந்தார். திரும்பவும் அந்த அலைகளைத் தேடிப்பார்த்தார். ஆனால் அகப்படவில்லை. அவருக்கு அந்த அலைகள் யாருடையவை என்பதில் சிறிதும் சந்தேகம் இருக்கவில்லை. எதிரியின் அலைகள் தான் அவை. க்ரிஷ் மீது கவனம் முழுவதுமாகச் செலுத்திய நேரமாகப் பார்த்து குறுக்கிட்டிருக்கிறான்….. ’ஒருவேளை க்ரிஷ் மனதை அறிய முடியாமல் போனதில் எப்படி அதிர்ச்சி அடைகிறேன் என்று தெரிந்து கொள்ளத்தான் வேவு பார்த்தானோ?’ எண்ணிய போதே ஒரு கணம் சினம் எட்டிப்பார்த்தது. ஆனால் எதிரி மேல் ஏற்பட்ட கோபத்தை அவன் பிரதிநிதியாய் வந்துள்ள க்ரிஷ் வரை நீட்ட முடியவில்லை. அவனது பரவசப் புன்னகையைப் பார்த்து அவர் முகம் உடனே மென்மையானது.

உதயும், க்ரிஷும் குனிந்து அவர் கால்களைத் தொட்டு வணங்கினார்கள். அவர் ஆசி வழங்கினார்.

உதய் புன்னகையுடன் அறிமுகப்படுத்தினான். “சுவாமி இவன் தான் என் செல்லத் தம்பி க்ரிஷ். நீங்க சொன்ன மாதிரியே நல்லபடியா வந்து சேர்ந்துட்டான்.… எங்கே போனான் என்ன ஆச்சுன்னு இவனுக்கு எந்த ஞாபகமும் இல்லைங்கறான்….. ஆனா இடைல இவனுக்கு கொஞ்சம் நினைவு வந்தப்ப யாரோ காட்டுவாசிகள் இவன் வாய்ல மூலிகைச்சாறு விடறது தெரிஞ்சிருக்கு. அவ்வளவு தான் பிறகு எதுவும் ஞாபகமில்லைங்கறான். அழுத்தக்காரன் உண்மைய தான் சொல்றானான்னும் தெரியல. நீங்க தான் உங்க சக்திய வச்சு கண்டுபிடிச்சுச் சொல்லணும்”

மாஸ்டரும் புன்னகையோடு சொன்னார். “ஆள் இல்லாதப்ப அந்த ரூம்ல இருந்து கண்டுபிடிச்ச நிறைய கண்டுபிடிச்ச எனக்கு ஆள் நேர்லயே இருக்கறப்ப கூட இப்ப எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியல. உன் தம்பி அந்த அளவு சக்திமானா தான் திரும்பி வந்திருக்கான்..”

உதய் பதில் எதுவும் சொல்லும் முன் அவன் செல்போன் இசைத்தது. அவனுடைய நெருங்கிய அரசியல் நண்பன் ஒருவனுடைய அழைப்பாக இருந்ததால் “நீங்க பேசிட்டு இருங்க சுவாமி…. வந்துடறேன்…..” என்று வெளியே போய் அவனிடம் போனில் பேச ஆரம்பித்தான்.

மாஸ்டர் க்ரிஷை உட்காரச் சொல்லித் தானும் எதிரில் அமர்ந்தார். இருவருக்கும் உடனடியாக எதையும் பேச முடியவில்லை. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடி தங்கள் எண்ண ஓட்டங்களில் இருந்தார்கள்.

தன்னுடைய யோக சக்திகள் அவனை ஊடுருவ முடியாதது மாஸ்டருக்கு இன்னும் மன ஆழத்தில் அதிர்ச்சியாகவே இருந்தது. எதிரி இவனுக்கு என்னவெல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறான், இவனுடைய உத்தேசம் இப்போது என்னவாக இருக்கிறது, குடும்பத்தினரின் வற்புறுத்தலுக்காக இங்கு வந்தானா இல்லை தானாகவே வந்திருக்கிறானா, இவனது அடுத்த நடவடிக்கைகள் என்னவாக இருக்கும் என்ற கேள்விகள் அவர் மனதில் எழுந்தன.

க்ரிஷ் அவர் சக்திகள் பற்றி வீட்டார் மூலமாகக் கேள்விப்பட்டதுக்கு ஏற்ற மாதிரியே அவர் தேஜஸ் இருந்ததையும் கவனித்த போது நிகோலா டெஸ்லா சொன்ன சக்தி அலைகள், அலைவரிசைகள் போன்ற விஷயங்களில் இவர் தேர்ச்சி பெற்றவர் என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாமல் தெரிந்தது. அவனுடைய எதிரி இதில் நிபுணன் என்று வேற்றுக்கிரகவாசியே சொல்லியிருக்கிறான். வார்த்தைகளில் எள்ளளவும் தாராளம் காட்டாத வேற்றுக்கிரகவாசியே அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறான் என்றால் எதிரி ஒரு சூப்பர்மேனாகவே இருக்க வேண்டும். இந்த நிலையில் அவன் இதில் தேர்ச்சி பெற்றே ஆக வேண்டும். இதெல்லாம் புத்தகங்களைப் படித்துத் தேர்ச்சி பெறுகிற கலை அல்ல. தகுதி வாய்ந்த ஒரு நல்ல குருவால் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டு தேர்ச்சி பெற வேண்டிய கலை…..

அவனை எதிரியின் ஆளாகவே நினைக்கிற இவர் எதிரியாகவே இயங்கினால் எதிரிகள் எண்ணிக்கை இரண்டாகி விடும். இப்போது இந்தக் கலையில் தேர்ச்சி பெற்ற ஒருவரைக் கூடச் சமாளிக்கிற நிலைமையில் அவன் இல்லை. கை மணல் விரல் இடுக்கின் வழியாகக் குறைந்து கொண்டே போவது போல காலம் குறைந்து கொண்டிருக்கையில் அவன் உடனடியாக ஏதாவது செய்தே ஆக வேண்டும்….

உடனே தீர்மானத்திற்கு வந்த க்ரிஷ் அவரை சாஷ்டாங்கமாய் விழுந்து வணங்கினான். மாஸ்டர் அதை எதிர்பார்க்கவில்லை.

“இப்போது தானேப்பா காலைத் தொட்டுக் கும்பிட்டாய். என்ன திடீர்னு ரெண்டாவது தடவையா ஒரு மரியாதை” ஆச்சரியத்தோடு சந்தேகமும் சேர மாஸ்டர் கேட்டார்.

மண்டி போட்டு அமர்ந்த க்ரிஷ் அவர் பாதங்களில் இருந்து கைகளை விலக்கிக் கொள்ளாமல் நிமிர்ந்து பார்த்தபடி புன்னகையுடன் சொன்னான். “முதல் தடவை கும்பிட்டது பெரியவங்களைப் பார்த்தவுடன் சின்னவங்க ஆசி வாங்கற சம்பிரதாயம். இப்ப கும்பிடறது ஒரு குருவைத் தேடி வந்திருக்கற சிஷ்யன்  செய்யற வேண்டுதல் நமஸ்காரம்….. எனக்கு சில விஷயங்களைக் கத்துக்கணும். சொல்லிக்குடுப்பீங்களா மாஸ்டர்?”

மாஸ்டருக்குத் தன் காதுகளை நம்ப முடியவில்லை. அவர் கனவிலும் இப்படியொரு வேண்டுகோளை எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. திகைப்புடன் அவனையே கூர்ந்து பார்த்தார். அந்த முகத்தில், அந்தக் கோரிக்கையில், அந்தப் புன்னகையில் சின்னதாய் ஒரு களங்கத்தைக் கூட அவரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

பலவிதமான உணர்வுகள் மனதில் எழ, தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டு மாஸ்டர் சொன்னார். “உனக்கு ஏற்கெனவே சக்தி வாய்ந்த ஒரு குரு கிடைச்சிருக்கற மாதிரி தெரியுது. ஒரே நேரத்துல ரெண்டு குருக்களிடம் நீ கத்துக்க முடியாது க்ரிஷ்”

அவர் யாரை அனுமானித்துச் சொல்கிறார் என்பது க்ரிஷுக்குப் புரிந்தது. அவன் சொன்னான். “கிடைச்சது குரு அல்ல நண்பன். அவன் போயும் விட்டான்…..”

’அவன்’ போய் விட்டான் என்று க்ரிஷ்  சொன்னதை அவரால் நம்ப முடியவில்லை. சற்று நேரத்திற்கு முன் அவரை ஆக்கிரமித்த சக்தி அவனுடையது என்பதில் அவருக்குச் சந்தேகமில்லை. ஆனால் க்ரிஷ் முகத்தில் இப்போதும் பொய் தெரியவில்லை. ஒருவேளை இவனிடம் போய் விடுவதாய் அவன் சொல்லி, அதை இவன் நம்புகிறானோ?

“உனக்கு என்ன கத்துக்கணும்?”

“மன அலைகள், அலைவரிசைகள், பிரபஞ்ச விதிகள், எதையும் உருவாக்கவும், அழிக்கவும் செய்யும் பிரபஞ்ச சக்தியின் ரகசியங்கள்…..”

மாஸ்டர் வாய் விட்டுச் சிரித்தார். அந்தச் சிரிப்பில் கசப்பிருந்தது. “உன் மனசைப் படிக்க முடியாமல் தோற்று நிற்கிற என்கிட்டயே நீ இந்த விஷயங்களைக் கத்துக்க ஆசைப்படறது ஆச்சரியமாய் இருக்கு க்ரிஷ். எப்பவுமே வெற்றி பெற்றவன் கிட்ட கத்துக்கோ. தோத்தவன் கிட்ட கத்துக்க முயற்சி பண்ணாதே”

“பல சமயங்கள்ல வெற்றி, தோல்விங்கறதே வெறும் அபிப்பிராயங்கள் தானே மாஸ்டர்…..”

அவனுடைய வார்த்தைகளில் இருந்த உண்மை ஒரு கணம் அவரை அசைத்தது. ஆனாலும் உறுதியாக அவர் சொன்னார். “எனக்கு யார் மனசுல நுழைய முடியலையோ அந்த மனுஷனுக்கு என்னால கத்துக்குடுக்கவும் முடியாது க்ரிஷ்…”

“எனக்குப் பாதுகாப்புன்னு சொல்லி என் நண்பன் ஏதோ சக்தி வளையம் போட்டுட்டு போயிட்டான்….. அதை எடுத்து வீசற சக்தி எனக்கில்லை மாஸ்டர். உங்களால முடிஞ்சா நீங்க அதைச் செய்யுங்க. அதை நான் தடுக்க மாட்டேன்…. ஆனா நான் சொன்ன விஷயங்கள்ல நான் நிறைய கத்துக்கறது அவசியம். அவசரம் கூட. போலி குருமார்கள் நிறைஞ்ச இந்த உலகத்துல உண்மையான குருவை நான் எங்கேன்னு தேடுவேன். அந்த அளவு காலமும் என் கிட்ட இல்லை. உங்க சிஷ்யனாகிற தகுதி எனக்கு இல்லைன்னு நீங்க நினைச்சா சொல்லுங்க. அதுக்கு மேல வற்புறுத்த மாட்டேன்…..”

அவன் கைகள் இன்னமும் அவர் பாதங்களில் இருந்து விலகவில்லை. அவர் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாகப் பெரியதோர் தர்மசங்கடத்தை உணர்ந்தார். அவனுக்குத் தகுதி இல்லை என்று அவர் எப்படிச் சொல்வார். எந்த ஒரு குருவுக்கும் இப்படியொரு சிஷ்யன் கிடைப்பது வரப்பிரசாதமே அல்லவா? அவனுடைய ஆசிரியர்கள் அவனைப் பற்றிச் சொன்னதை எல்லாம் அவரும் படித்திருக்கிறாரே. ஒவ்வொரு ஆசிரியனும் பெருமைப்பட்ட மாணவன் அல்லவா அவன்? மனதிற்குள் அவனிடம் புலம்பினார். “க்ரிஷ், எதிரி உன்னைச் சந்திக்கறதுக்கு முன்னாடி நான் உன்னைச் சந்திச்சிருந்தா எவ்வளவு நல்லா இருந்திருக்கும்…..”

பெரியதொரு மனப்போராட்டத்தில் இருந்த மாஸ்டரையும், மண்டியிட்ட நிலையிலேயே அவர் பாதங்களில் இருந்து கைகளை எடுக்காமல் இருந்த க்ரிஷையும் சுரேஷ் பிரமிப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் மாஸ்டருடைய உதவியாளன் மட்டுமல்ல. அந்த ஆன்மிக ரகசிய இயக்கத்தின் உறுப்பினரும் கூட. மாஸ்டர் சில நாட்களாகவே க்ரிஷ் பற்றிய சிந்தனைகளிலேயே இருந்ததை அவர் பேச்சில் இருந்து அவனால் உணர முடிந்தது. க்ரிஷை சந்திக்கும் பரபரப்பு காலையில் இருந்தே அவரைத் தொற்றிக் கொண்டதையும் அவன் கவனித்தான். அவரை யாரும் இந்த அளவு பாதித்து அவன் கண்டதில்லை. அவருடைய குருவைக் கொன்ற எதிரியின் ஆள்  க்ரிஷ் என்பதால், க்ரிஷ் மூலமாகவாவது எதிரியை அவர் அடையாளம் காண முடியும் என்பதால், அவருடைய எதிர்பார்ப்பு கலந்த பரபரப்பு இயல்பு தான் என்று நினைத்தான். அதனாலேயே அதே பரபரப்பு அவனையும் தொற்றி இருந்தது.

ஆனால் அவர்கள் எதிர்பார்த்தபடி க்ரிஷ் இப்போது அவருக்கு எதிரியை அடையாளம் காட்டவில்லை. தன் மனதையும் காட்டவில்லை. மாறாக அவரிடமே கற்றுத்தரவும் வேண்டுகின்றான். என்னவொரு துணிச்சல்! மாஸ்டர் என்ன செய்வார்? அவர் அவன் வலையில் வீழ்ந்து விடுவாரா?

(தொடரும்)
என்.கணேசன் 

Wednesday, November 29, 2017

முந்தைய சிந்தனைகள் - 25

நான் எழுதியதிலிருந்து சில சிந்தனைத் துளிகள்......



 









என்.கணேசன்